Θα μπορούσε να είναι ένα παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ καταιγιστικό και το 1-1 μαγική εικόνα και να μιλήσουμε για «κατάρες», «πεπρωμένα» κλπ… Αλλά δεν είχαμε τίποτα τέτοιο με το «Χ» να είναι το δίκαιο αποτέλεσμα. Κακός ο δικέφαλος, έβαλε οφσάιντ γκολ, δεν έπαιξε ποδόσφαιρο, ισοφαρίστηκε και στο τέλος μπορούσε να χάσει το ματς πολύ εύκολα με το χαμένο τετ α τετ του Μπαστακού. Ούτε ο Ηρακλής δίδαξε τεχνική αλλά ήταν πιο παθιασμένος, πήρε όλες τις μονομαχίες εκτός από αυτές στις οποίες συμμετείχε ο Πέλκας που αποτέλεσε τον μοναδικό από τους φιλοξενούμενους που έδειχνε να μπαίνει στο νόημα της έννοιας «ντέρμπι».

Δυνατοί, γρήγοροι και πρώτοι στη μπάλα οι παίκτες του Ηρακλή για μεγάλο μέρος του παιχνιδιού. Έκρυψαν τα προβλήματα του συλλόγου τους, έπνιξαν το θυμό τους από το άδικο 0-1 και έπαιξαν ανάλογα με τις δυνατότητές τους. Αντίθετα οι παίκτες του Ίβιτς δεν έβγαλαν στο γήπεδο τη διαφορά ποιότητας που έχουν στα χαρτιά, και με εξαίρεση κάποιες στιγμές του Πρίγιοβιτς, δεν έδειξαν υπεροχή στο ένας με έναν. Ο Ενρίκε έδειξε ότι θέλει δουλειά στη φυσική κατάσταση καθώς όταν πετούσε τη μπάλα μπροστά δεν είχε τον έξτρα βηματισμό για να αποφύγει τον αντίπαλο μπακ, αλλά και ο Ουαρντά δεν έκανε πολλά παραπάνω από την πλευρά του. Ο Μπίσεσβαρ έχασε όσες μονομαχίες πέρασαν από μπροστά του και ορθώς αντικαταστάθηκε, ενώ ο Τζάλμα απλά ολοκλήρωσε την μεσοεπιθετική μετριότητα του ΠΑΟΚ, που ενώ βρήκε τους ανοιχτούς χώρους, όσο ήταν μπροστά στο σκορ, δεν κατάφερε να κάνει κάτι καλό ώστε να βρεθεί σε θέση να κλειδώσει το ματς.

Ο Τσίμιροτ με τον Χαρίση αδικήθηκαν αρκετά από τη ροή του παιχνιδιού που πήγε στη μακρινή μπαλιά, παραγκωνίζοντας έτσι τους χαφ στο κομμάτι της δημιουργίας. Ο Βόσνιος έδωσε λύσεις με την ταχύτητα και τις αμυντικές του αρετές, αλλά δεν είχε αρκετή βοήθεια από τον Γιαννώτη χαφ, που δεν είχε ούτε καλές τοποθετήσεις, ούτε σωστές  μεταβιβάσεις έτσι ώστε να δώσει πλεονέκτημα στους εξτρέμ και τους επιθετικούς του.

Για τον Ηρακλή προκύπτει σε κάθε παιχνίδι η αριθμητική ανισορροπία στο κέντρο καθώς ο Περρόνε με τον Λεοζίνιο δεν έχουν ούτε δυνάμεις ούτε διάθεση να πιέσουν και  να κλείσουν χώρους πέρα από το πεδιό δράσης τους. Συνεπώς ο Στάμου με τον Δώνη είχαν αρκετά δύσκολο έργο, με τον πρώτο να αποδυκνείεται «κόλπο γκρόσο» για την ανασταλτική λειτουργία του Γηραιού, καθώς ο Σάββας Παντελίδης τον χρησιμοποίησε ως κόφτη, ενώ είναι κεντρικός οπισθοφύλακας, και κατάφερε να περιορίσει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη του αντιπάλου στον άξονα. Ο Δώνης από την άλλη έδωσε μάχες, κέρδισε κατοχές, αλλά δεν έδωσε την ποιότητα στην πρώτη μπαλιά, πράγμα που ζητάει από τον Έλληνα μέσο ο προπονητής του. Σε μέτρια μέρα και τα άκρα του Ηρακλή, Γροντής και Μοντέιρο, που είχαν πολύ δουλειά στο ντουμπλάρισμα της άμυνας όταν ανέβαιναν τα αντίπαλα μπακ, και δεν είχαν τη φρεσκάδα για να ανοίξουν χώρους στην αντεπίθεση. Μόνο ο Περρόνε με τον Λεοζίνιο μπόρεσαν με κάποιες ενέργειες να εκθέσουν την αντίπαλη άμυνα και σε συνδυασμό με την «χρυσή αλλαγή», τον Μπαστακό να φτάσουν στην ισοφάριση και τη διεκδίκηση της νίκης. Στο ύψος τους στάθηκαν οι δυο αμυντικές τετράδες όσο αφορά τις αναχαιτίσεις, αλλά οι μεν του Ηρακλή είχαν άτσαλες απομακρύνσεις στο πρώτο ημίχρονο, πράγμα το οποίο βελτίωσαν πολύ στην επανάληψη, με τους φιλοξενούμενους αμυντικούς δε, να δωρίζουν κατοχές καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Κέρδος για τον Ηρακλή η απουσία του Σαραμαντά που είναι ο χειρότερός του παίκτης, καθώς και η ανάκαμψη του Ζιαμπάρη. Για τον ΠΑΟΚ, είναι ανησυχητική η πτωτική πορεία του Μάτος, που μέχρι πριν κάποιες εβδομάδες ήταν σημείο αναφοράς.

Καλύτερος ο Χουάντερσον ανάμεσα στους δύο Γκολκίπερ, που έδωσε την απαραίτητη ασφάλεια στην ομάδα του εκτός από τη φάση του 0-1 στην οποία παρά την υπερπροσπάθεια του στάθηκε άτυχος. Από την άλλη ο Γλύκος φέρει ευθύνη στη φάση της ισοφάρισης, κάνει δύο-τρεις ασταθείς εξόδους που δεν τις πληρώνει, αλλά με την απόκρουση στο τετ α τετ σώζει την παρτίδα στο τέλος.

Βγάλτε σοβαρούς κανονισμούς για τα χέρια και για τα πανό!
Το χέρι του Αργυρόπουλου πόσα χρόνια πρέπει να περάσουν για να μάθουμε αν τελικά είναι πέναλτι ή όχι. Αν είναι πέναλτι κακώς, πάρτε μια απόφαση ότι π.χ. «το χέρι πεσμένου αμυνόμενου σε πλάγια θέση θα δίνεται έμμεσο». Όσο για τα πανό, έχουμε δει ένα σωρό εμμετικά συνθήματα κρεμασμένα στα μισά ελληνικά γήπεδα επί 90’. Και δώστου θεωρίες, μπορούμε να κάνουμε προσωρινή διακοπή αλλά όχι μόνιμη, συστάσεις να κατέβει, μπορούμε πρόστιμο… ΓΡΑΨΤΕ ΕΝΑΝ ΕΝΙΑΙΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ.

Τελικά πάντως η κατάρα δεν έσπασε ούτε φέτος, και πάμε για εικοσαετία, με τον Ηρακλή να δείχνει ότι οι ανύπαρκτες διοικήσεις δεν μπορούν να μικρύνουν μεγάλες φανέλες και εμβλήματα. Η ισοπαλία δε για τον ΠΑΟΚ είναι γκέλα αλλά όχι και καταστροφή.

Στάμπας

Advertisements